William : "mijn therapie is mijne moto, niets kan mij zo snel ontspannen dan een rustig ritje".

De eerste acht jaar van ons huwelijk wist ik nog van niets. Ik had er ook geen besef van wat er gaande was met Patricia, en van de problemen waar ze mee worstelde vanbinnen. Ik vroeg me echter wel af wat er op bepaalde momenten schortte aan onze relatie. Er was iets, maar ik wist niet wat. Meestal zocht ik het bij mezelf, ik trachtte er een uitleg aan te geven. Patricia en ik hadden een zeer goede verstandhouding, we konden goed opschieten met elkaar en altijd al waren we goede gesprekspartners geweest. Maar toch kwamen die zwarte gedachten steeds terug, die onze relatie ondermijnden. Waarom gebeurde het zo vaak dat zij niet naar mij verlangde, meer zelfs, dat zij precies de indruk gaf een afkeer te hebben. Zelfs het woordje "seks" was er dikwijls teveel aan. Zou het misschien aan mijn lichaamsbouw liggen? Had zij een hekel aan mij? Zou het kunnen dat er een andere man in haar hoofd zat? Steeds weer doemden vragen op waar ik geen antwoord kon op vinden.

Pas toen Patricia haar vreselijke verleden bekend raakte, drong het tot mij door dat wij hier geen fout aan hadden. Het was inderdaad de schuld van de dader, haar vader, die haar gedurende jaren had misbruikt en mishandelt. Ik was van plan het hier niet bij te laten. Deze lieve vrouw en moeder van onze kindjes mocht niet nogmaals het slachtoffer worden en ook wij als koppel niet. Wij wilden onze relatie hieraan niet kapot laten gaan. Ik ging op zoek naar lectuur en wou er meer over te weten komen. We hadden vele open gesprekken met elkaar. We moesten samen leren hiermee om te gaan en proberen om op een positieve manier te kunnen evolueren. Niet altijd even makkelijk. Maar met liefde, geduld en vastberadenheid kan men veel bereiken.

Zowel slachtoffers zelf, als mensen in hun omgeving dienen een inspanning te doen om te leren omgaan met de problemen. Soms vraagt een slachtoffer om extra aandacht en is de omgang met familie en vrienden niet eenvoudig. Het is sterk aanbevolen om liefdevol en geduldig te volharden. Hoewel familie of vrienden niet altijd voldoende kunnen helpen, kan men op gepaste wijze troost en steun bieden. Help hen om professionele hulp te zoeken, en om een goede en stabiele omgeving te handhaven of te creëren. Met goede vooruitzichten, zal men ook betere resultaten kunnen boeken. Wees er voor hen en leer naar hen luisteren.

Niet zelden ook, heeft een slachtoffer te kampen met een onterecht schuldgevoel, angst en schaamte dat kan leiden tot allerlei stoornissen en complexen. Wat de vertrouwensrelatie zo delicaat maakt en waardoor de communicatie soms ernstig bemoeilijkt wordt. Blijf niet bij de pakken zitten. Hun wonden helen niet vanzelf, maar worden met de tijd alleen maar dieper. Help hen hulp te zoeken. Zoek naar een oplossing om beiden positief te evolueren.

Childcry is opgericht voor hulp, mail en informatie aan slachtoffers van misbruik en geweld, maar ook voor medeslachtoffers. Het is niet onze bedoeling om de plaats in te nemen van de vele hulpverleners of organisaties, maar wel om lotgenoten te helpen in het vinden van oplossingen en het bereiken van een betere levenskwaliteit. Met ons zelf als voorbeeld willen wij anderen inspireren en aantonen dat hulp de moeite loont. Als wij de problemen hebben kunnen overwinnen en toch nog gelukkig zijn geworden, dan kunnen ook anderen dat.