Sam was vandaag niet zo vrolijk. Als Mama en Papa vanavond zouden gaan eten zou Oom Vens terug komen. Sam was nog een beetje te jong om lang alleen te zijn, en Oom Vens zorgde graag voor de oppas. "Zou het dan nooit ophouden," dacht Sam,"steeds als Oom Vens mij in bed stopt, zit hij aan mij te prutsen. Toen ik eens protesteerde, kreeg ik een oorvijg, en hij zou zeggen dat ik begonnen was. Natuurlijk zou Mama haar favoriete broer geloven, ze hield zo veel van Oom Vens, en hij bracht altijd cadeautjes mee." Maar toch was Sam vastbesloten om er iets aan te doen, maar wist nog niet WAT en HOE. Straks zou Sam nog even bij de buren langslopen, daar waren ze met drie kinderen, en met Lies, de oudste, kon Sam goed heel praten, misschien wist zij wel raad. Toen Lies haar nieuw videospelletje toonde op haar kamer, begon Sam te vertellen. Het hele verhaal kwam ineens vanzelf. Sam was blij met de troostende woorden van Lies. Misschien was het omdat Lies twee jaar ouder was dat ze zo verstandig kon praten. Terwijl Sam daar zat te wenen, ging Lies haar moeder halen. Zij belde met de Mama van Sam, en zat al na enkele minuten te praten met haar in de keuken. Op dat moment was Sam heel bang voor haar reaktie, en kreeg al spijt om het iemand verteld te hebben. Eigenaardig genoeg was Mama helemaal niet boos, ze had tranen in de ogen en hield Sam stevig vast. Ze zei: "Mijn kleine Sam toch, waarom heb je dat niet eerder verteld". Die avond mocht Sam bij de buren blijven slapen, Mama en Papa gingen niet uit eten, maar zouden thuis blijven om met Oom Vens te praten.

terug naar verhalen