Els is vandaag 15 geworden, maar toch maakt dit haar niet vrolijk. Het is woensdag en zoals gewoonlijk neemt ze samen met Tania de tram om naar huis te gaan. Ontelbare keren wilde ze er met haar over praten maar telkens verzonk ze weer in gedachten en klapte ze dicht. Tania had door dat er iets aan de hand was. Ze vroeg steeds wat er scheelde. De tram stopt en zat zo vol als een ei. "Kom we nemen de volgende", zei Els. Ondertussen hebben we wat meer tijd dacht ze. "Je moet me beloven tegen niemand iets te zeggen over wat ik je nu ga vertellen", zei Els tegen Tania. "Sinds mijn moeder die nieuwe vriend heeft leren kennen, zijn er vreselijke dingen gebeurd. Mijn moeder moet veel uren kloppen als verpleegster en ze kan er ook niet aan doen dat ze die vent graag ziet. Hij maakt eten klaar, en volgens haar zorgt hij goed voor mij. Maar ik zit wel dikwijls met hem s'avonds alleen, en ik weet niet meer wat ik moet doen. In het begin leek alles vrij onschuldig, ik moet zeggen dat ik zelfs een klein beetje verliefd geweest ben op hem. Hij was altijd bijzonder lief en vriendelijk voor mij en ik kreeg veel nieuwe kleren van hem. Toen we eens naar een film zaten te kijken, zat hij plots aan mij, en voor we het wisten lagen we daar te vrijen in de zetel. Zo is dat 2 jaar geleden begonnen. Nadien heeft hij mij telkens gedwongen om dingen te doen die ik niet wilde. Hij zal zeggen tegen mijn moeder dat ik hem verleid heb, en dat ik er om vroeg. Ik zal de schuldige zijn, omdat ik extra zakgeld nodig had en hij mij dat niet wilde geven. Ik moet van hem ook de pil nemen, om niet zwanger te worden. Soms gaat hij tekeer als een wild beest, mijn moeder zou het eens moeten weten. Ik heb hem zelfs in de vroege morgen met mijn moeder nog bezig gehoord, nadat hij mij s'nachts verkracht had. Vanavond op mijn verjaardag zijn we weer alleen. Ik ga niet naar huis, ga alstublieft met me mee naar de kliniek waar mijn moeder werkt." Tania gaf Els een knuffel, veegde haar tranen weg en beloofde haar te zullen helpen.

terug naar verhalen