Patje kreeg bezoek van haar twee zussen en haar moeder. Er was blijkbaar iets ernstig aan de hand want ze keken heel triestig en hadden tranen in de ogen. Haar moeder had een dagboek gevonden van haar jongste zus. Het dagboek had ze steeds goed verborgen en op slot gedaan, maar die ene keer was ze haastig geweest en had ze het laten liggen. Toen moeder de kamer even opruimde en uit nieuwgierigheid het boek opensloeg, kon ze haar ogen niet geloven. Zou het nu echt kunnen wat hier allemaal in staat. Moeder praatte eerst met haar jongste dochter, die tussen een waterval van tranen vertelde dat ze al een hele tijd door hun stiefvader misbruikt werd. Moeder had daarna ook een gesprek met haar andere dochter, die ook haar verhaal had, maar niets afwist van haar zus. Patricia had altijd gedacht dat zij de enige was die misbruikt was in haar jeugd, ze had nooit gedacht dat ook haar zussen hetzelfde zouden meemaken als zij. Er werd lang heen en weer gepraat, en er vloeiden vele traantjes. Maar tegelijk was er ook een soort opluchting bij de zussen. De man van Patricia die ook nog van niets wist, probeerde iedereen zoveel mogelijk te steunen. Patricia zei, "was ik maar diegene geweest die alles al veel vroeger verteld had, dan hadden mijn zussen dit waarschijnlijk niet moeten meemaken, ik heb al die jaren 's nachts liggen wenen, en was veel te bang om iets te zeggen". Als het dagboek niet ontdekt was geweest, had misschien nooit iemand iets geweten."

terug naar verhalen